هیجان بیش از حد خلقی و بیش‌فعالی رفتاری

این می‎تواند شامل مانیا یا هیپومانیا شود. باید به خاطر سپرد که داروهای ضد افسردگی سبب ایجاد اختلال دوقطبی نمی‎شوند اما می‎توانند باعث از پرده بیرون آمدن اختلالاتی شوند که خود را هنوز آشکار نکرده‎اند.

افکار خودکشی

چند گزارش در مورد افزایش ریسک افکار خودکشی در هنگام نخستین استفاده از داروهای ضد افسردگی در دست است.
این می‎تواند به علت خود داروها یا عوامل دیگری مثل زمان گرفتن دارو برای عملکرد، یا احتمالاً اختلال دوقطبی تشخیص داده نشده باشد که درمان آن به رویکرد دیگری نیاز دارد.
FDA الزام کرده است که داروهای ضد افسردگی یک بروشور هشدار در مورد این اثرات محتمل داشته باشند.

علایم ترک

برخلاف برخی داروهای مخدر، نیازی نیست که برای رسیدن به تأثیری واحد از داروهای ضد افسردگی دوز مصرف آنها افزایش یابد. به این معنی داروهای مزبور اعتیادآور نیستند.
وقتی کسی مصرف داروهای ضد افسردگی را متوقف می‎کند، دچار همان علایم مربوط به ترک برای مثال مرتبط به سیگار، نمی‎شود.
به هر حال، از هر سه بیمار مصرف کننده SSRIs و SNRIs یک نفر خبر از بروز علایم ترک پس از توقف مصرف داروهای مزبور را می‎دهد.
علایم از دو هفته تا ۲ ماه ادامه دارند و شامل موارد زیرند:

• اضطراب
• سرگیجه
• کابوس شبانه یا رویاهای واقع‎نما
• حس‎های شبه شوک الکتریکی در بدن
• علایم شبه آنفولانزا
• درد شکم

در اغلب موارد علایم خفیف هستند. موارد شدید غیر شایع است و بروز آنها پس از توقف سروکسات و افکسور محتمل‎تر است.
پزشکان باید دوز دارو را به تدریج کاهش دهند تا ریسک علایم نامطبوع مربوط به ترک به حداقل برسد.

کاربردها

این داروها نه فقط برای افسردگی بلکه برای درمان اختلالات دیگری نیز کاربرد دارند.
کاربردهای اولیه یا تأیید شده داروهای ضد افسردگی برای درمان موارد زیر است:

• تلاطم و تحریک‎پذیری
• اختلال وسواس اجباری
• انیوریسس کودکی یا خیس کردن بستر
• افسردگی و اختلال افسردگی اساسی
• اختلال اضطراب منتشر
• اختلال دوقطبی
• اختلال استرس پس از ضربه (PTSD)
• اختلال اضطراب اجتماعی

برخی اوقات یک دارو “بدون برچسب” به کار می‎رود. این بدان معنی است که کاربرد دارو توسط FDA تأیید نشده است اما دکتر می‎تواند آن را برای درمان مؤثر تشخیص داده و تجویز کند.
کاربردهای بدون برچسب داروهای ضد افسردگی شامل موارد زیر است:

• اینسومنیا
• درد
• میگرن

مطالعات عنوانگر این موضوع هستند که ۲۹ درصد داروهای ضد افسردگی به صورت بدون برچسب به کار می‎روند.

اثربخشی

برای مشخص شدن اثرات داروهای ضد افسردگی در بیمار به چند هفته وقت نیاز است. بسیاری از مردم مصرف این داروها را به دلیل اعتقاد به عدم کارآیی آنها متوقف می‎کنند.
دلایل عدم مشاهده بهبود بر اثر مصرف داروهای مزبور از سوی مردم شامل موارد زیر است:

• داروی تجویز شده مناسب بیمار نیست
• عدم پایش وضعیت توسط متخصص پزشکی
• نیاز به درمان‎های تکمیلی مثل درمان شناختی رفتاری (CBT)
• فراموش کردن مصرف دارو در زمان مشخص شده

حفظ تماس با دکتر و حاضر شدن در ویزیت‎های پیگیری شانس عملکرد بهتر دارو را افزایش می‎دهد. ممکن است نیاز به تغییر دوز دارو یا تجویز دارویی مؤثرتر وجود داشته باشد.
این موضوع مهم است که داروهای ضد افسردگی بر مبنای دستورالعمل مصرف شوند و در غیر این صورت ممکن است کارآیی نداشته باشند.
اغلب مردم در طول هفته اول یا دو هفته اول مصرف دارو فایده‎ای در آن نمی‎بینند. تأثیر کامل دارو خود را تا یک یا دو ماه نشان نمی‎دهد. ثبات قدم در استفاده درست از دارو امری حیاتی است.

درمان تا چه زمانی دوام دارد؟

بر مبنای اعلام کالج سلطنتی روان‎پزشکی بریتانیا، ۵ تا ۶ نفر از هر ۱۰ نفر پس از گذشت ۳ ماه از آغاز درمان با داروهای مورد بحث به بهبود قابل توجهی دست پیدا می‎کنند.
مردمی که دارو مصرف می‎کنند باید برای بهبود وضعیت خود دستکم ۶ ماه مصرف دارو را ادامه دهند. مردمی که مصرف دارو را پیش از ۸ ماه قطع می‎کنند ممکن است با بازگشت علایم بیماری مواجه شوند.
افرادی که با یک مورد یا بیشتر برگشت علایم بیماری مواجه شده‎اند باید درمان دارویی را دستکم به مدت ۲۴ ماه ادامه دهند.
افرادی که به طور منظم با بازگشت افسردگی مواجه می‎شوند نیاز به آن دارند که استفاده از دارو را برای چند سال ادامه دهند.
به هر جهت، یک مرور بر متون منتشر شده در سال ۲۰۱۱ پی برده است که کاربرد درازمدت داروهای ضد افسردگی می‎تواند در مورد برخی مردم به تشدید علایم بیماری منجر شود زیرا مصرف درازمدت مزبور می‎تواند باعث بروز تغییرات بیوشیمیک در بدن شود.

در بارداری

در سطح ایالات متحد گزارش‎ها حاکی از مصرف داروهای ضد افسردگی توسط ۸ درصد زنان در طول بارداری است.
مصرف SSRIs در طول بارداری با افزایش ریسک از دست دادن بارداری، تولد زودرس نوزاد، وزن کم هنگام تولد نوزاد و نقایص مادرزادی مرتبط شده است.
مشکلات احتمالی در طول وضع حمل شامل خونریزی بیشتر در مادر است.
پس از تولد بچه ممکن است دچار مشکلات ریوی شود که به نام هیپرتانسیون ریوی مداوم شناخته می‎شود.
یک مطالعه بر روی ۶۹٫۴۴۸ مورد بارداری پی برد که مصرف SSRIs یا TCAs در طول بارداری می‎تواند ریسک هیپرتانسیون ناشی از بارداری را که زیر عنوان پره‎اکلامپسی شناخته می‎شود، افزایش دهد. در هر حال، این موضوع ناروشن است که این مشکل ناشی از مصرف دارو است یا خود افسردگی.
یافته‎های منتشر شده در JAMA در سال ۲۰۰۶ عنوان می‎کند که تقریباً یک نوزاد از هر ۳ نوزادی که مادر آنان در طول بارداری داروهای ضد افسردگی مصرف کرده بودند دچار سندرم سقط جنین نوزادی می‎شوند. علایم ترک شامل اختلال خواب، رعشه، و گریه پرتنش است. در برخی موارد علایم شدید بودند.
یک مطالعه در محیط آزمایشگاهی پی برده است که جوندگان مصرف کننده سیتالوپرام در مقطع بلافاصله پیش از تولد و پس از آن نشانه‎های قابل توجهی از ناهنجاری‎های مغزی و رفتاری را از خود نشان می‎دهند.
در هر حال، در مورد برخی زنان خطر ادامه مصرف دارو کمتر از ریسک توقف آن است، و برای مثال، در موردی که افسردگی می‎تواند محرک بروز عملی باشد که ممکن است به خود مادر یا فرزند نازاده وی صدمه بزند.
نیاز است که پزشک و بیمار به طور کامل در مورد فواید و مضرات بالقوه توقف مصرف داروهای ضد افسردگی در دوره مورد اشاره بحث کنند.
در صورت امکان درمان‎های دیگر مثل درمان شناختی رفتاری، مدیتیشن یا یوگا باید مورد ملاحظه قرار گیرند.

شیردهی

مقادیر اندکی از برخی انواع داروهای ضد افسردگی برای مثال سرترالین و نورتریپ‎تیلین وارد شیر پستان می‎شوند.
در طول چند هفته پس از تولد، نوزادان قادر خواهند شد تا ترکیبات فعال دارو را در کبد و کلیه‏ها به شکلی مؤثر هم‎اندازه بزرگسالان درهم بشکنند.
تصمیم به مصرف داروهای ضد افسردگی در این مقطع به چند عامل مختلف مرتبط است:

• آیا نوزاد سالم است؟
• آیا نوزاد به شکل زودرس متولد شده است؟
• آیا در صورت عدم مصرف دارو وضعیت مادر بدتر می‎شود؟

اینکه چه مقدار از ترکیبات فعال دارو وارد شیر مادر می‎شود موضوعی است که به نوع دارو بستگی دارد.
یک مطالعه، منتشر شده در “ژورنال اندوکرینولوژی و متابولیسم بالینی”، پی برده است که برای زنان مصرف کننده داروهای ضد افسردگی در طول بارداری ممکن است توانایی شیردهی زمان بیشتری طول بکشد.
پژوهشگران مطالعه مزبور توضیح می‎دهند که غده‎های پستان توسط سروتونین تنظیم می‎شوند، بنابراین توانایی تولید شیر توسط این غده‎ها در زمان صحیح به تولید و تنظیم این هورمون بستگی دارد.

گزینه های جایگزین

درمان شناختی رفتاری و دیگر انواع مشاوره‎ درمانی می‎توانند به درمان افسردگی کمک کنند.مخمر سنت جان
هیپریکومویچ که از گیاه دارویی مخمر سنت جان ساخته می‎شود نشان داده است که در مورد برخی مردم دچار افسردگی مفید است. این محصول به شکل غیر نسخه‎ای در دسترس است.
به هرحال مصرف این داروی گیاهی صرفاً پس از مشورت با پزشک مجاز است زیرا برخی ریسک‎های بالقوه در مورد مصرف آن مطرح است.

• در ترکیب با برخی داروهای ضد افسردگی مخمر سنت جان می‎تواند به افزایش مهلک میزان سروتونین منجر شود.
• مخمر سنت جان می‎تواند باعث تشدید علایم اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی شود. فرد دچار افسردگی مرتبط به اختلال دوقطبی نباید مخمر سنت جان مصرف کند.
• مخمر سنت جان ممکن است قابلیت برخی داروهای نسخه‎ای شامل قرص‎های کنترل بارداری، برخی داروهای قلب، وارفارین و بعضی داروهای مربوط به HIV و سرطان را کاهش دهد.

این موضوع اهمیت دارد که بیمار تصمیم خود برای مصرف مخمر سنت جان را به پزشک یا داروساز اطلاع دهد.
برخی شواهد از مصرف مخمر سنت جان برای افسردگی حمایت می‎کنند اما برخی دیگر از مطالعات آن را مفیدتر از دارونما نیافته‎اند.

نوردرمانی

مردم مبتلاء به اختلال آزاردهنده موسمی (SAD) ممکن است از نوردرمانی سود ببرند. این درمان شامل نشستن در جلو یک باکس نور به عنوان اولین کار در طول روز به مدت ۲۰ تا ۶۰ دقیقه است.
مکمل‎های ویتامین D ممکن است در این مورد مفید باشند یا نباشند. شواهد در این باره قطعی نیستند.

ورزش و رژیم غذایی

برخی مطالعات نشان داده‏اند که رژیم غذایی متعادل، ورزش زیاد و حفظ ارتباط با خانواده و دوستان می‎تواند ریسک افسردگی و بازگشت آن را کاهش دهد.
افسردگی اختلالی جدی است که ممکن است به درمان پزشکی نیاز داشته باشد. هر کسی که دچار علایم افسردگی است باید به پزشک مراجعه کند.

Source:
All about antidepressants
Last updated Fri 16 February 2018
By Christian Nordqvist
Reviewed by Timothy J. Legg, PhD, CRNP
• کریستین نوردکویست، دکتر تیموتی جی. لگ
• ترجمۀ فرهنگ راد
مهرین(اخبار سلامت)